Technologia

• opakowania fasonowe – wykonywane metodami wykrawania przy użyciu wykrojników 
• nadruk – dla tektur falistych metodami – flexo dla tektur litych, opakowań kaszerowanych – offset
• opakowania kaszerowane – to technologia łącząca zalety druku offsetowego i wytrzymałości tektury falistej – E, B, C, BC, BE; kaszerowanie możliwe jest dla tektury 2, 3, 5-warstwowej
• pudła klapowe – z tektur falistych, fala E, B, C, BC, BE – kolor: szary, biały, marmurek – nadruk: fleksograficzny 
• wykroje pudeł do składania wg dowolnych konfiguracji lub norm FEFCO np.
  – tacki do foliowania otwarte od góry – pudła na pizze – dla przemysłu (elektronarzędzia, części maszyn, chemia gospodarcza, itp.) – pudła na papier – pudełka na buty 
• wykrawane pudła sklejone – display’e z perforacjami – pudła z dnem krzyżowym, lepionym otwierane automatycznie – pudła z uchwytami tekturowymi lub z tworzyw sztucznych – pudła z chowanymi uchwytami – pudła do zawieszania – stendy, stojaki reklamowe
  wyposażenie pudeł dowolne wymiary, kształty – kraty – przekładki – wkładki.

Tektura falista składa się z kilku arkuszy papieru.

Arkusze zewnętrzne proste (gładkie) i wewnętrzna pofalowana (fala). W przypadku tektury dwuwarstwowej jest jeden arkusz gładki i drugi pofalowany. Na schemacie przedstawiono budowę arkuszy tektury falistej:

1. tektura dwuwarstwowa (najczęściej spotykana na rolach)
2. tektura trzywarstwowa
3. tektura pięciowarstwowa
4. tektura siedmiowarstwowa
5. tektura czterowarstwowa

 (Określenie dwu- trzy- itd. warstwowe bierze się z ilości warstw papieru np. trzywarstwowa to dwa arkusze papieru zewnętrzne i jeden wewnętrzny zwany falą – razem trzy arkusze papieru)

     a. wysokość fali
     b. odstęp między wierzchołkami fali

Znane rodzaje fali to:

• fala E (mikrofala) fala o wysokości od 1,1 mm do 1,7 mm. Tektura z tą falą ma raczej walory estetyczne i nadaję się do opakowań małych i nie zawierających ciężkich towarów. Często stosowana do pakowania przypraw, galaretek, kaw cappucino.
• fala B fala o wysokości od 2,5 mm do 3,0 mm
• fala C fala o wysokości od 3,0 mm do 3,7 mm
• tektury pięciowarstwowe są kombinacją powyższych typów fal najczęściej jest to fala BC (B+C), spotyka się również kombinację fal EB, EC.

Rzadziej spotykane to:

• fala A fala o wysokości od 3,6 do 4,5 mm wycofana i w zasadzie rzadko spotykana
• fala N fala o wysokości około 0,6 mm
• fala X (schemat 1e) – jest to tektura czterowarstwowa w której są dwa arkusze zewnętrzne i dwa arkusze pofalowane których wierzchołki spotykają się

Tektura z wysoką falą ma lepsze właściwości sprężyste i większą sztywność, a opakowania z niej wykonane zwykle lepiej chronią towar. Tektura z niską falą ma natomiast zdecydowanie większą odporność na zgniatanie płaskie (FCT) i przez to jest odporniejsza na uderzenie, przebicie oraz lepiej nadaje się do zadrukowania.

Do produkcji tektury falistej używa się różnych papierów, które decydują o jakości i wytrzymałości tektury. Podstawowe papiery to:

• papiery makulaturowe
• testliner
• kraftliner.

Drugim znaczącym czynnikiem mającym wpływ na jakość tektury jest gramatura zastosowanych papierów. W zależności od producentów podaje się gramaturę tektury (suma gramatur papierów składających się na poszczególne warstwy papierów) z klejem lub bez (klej łączący falę z papierami zewnętrznymi). Gramatura i rodzaj papierów użytych do produkcji tektury falistej wyznaczają ich jakość i wytrzymałość.

Wytrzymałość tektury i opakowań można mierzyć na wiele sposobów najbardziej znane to: 

FCT – odporność na zgniatanie płaskie – mierzone w N – oznacza jaką siłą trzeba działać na arkusz aby doszło do załamania fal. Arkusz tektury położony płasko w prasie 

ECT – odporność na zgniatanie kolumnowe (pionowe) – mierzone w N – oznacza jaką siłą trzeba działać na arkusz aby doszło do złamania arkusza. Arkusz tektury położony pionowo w prasie

BCT – odporność pudła na ściskanie – mierzone w N – badanie to polega na ściskaniu pudła między dwiema równoległymi płytami, aż do załamania się ścian bocznych kartonu.